Tagarchief: dementie

HersenMagazine over ‘Steun en troost bij dementie’

In een door de regen wat verkreukeld Hersenmagazine (november 2019), wordt in de rubriek ‘Interessant‘ aandacht besteed aan het boek ‘Steun en troost bij dementie’ van Anniek Kramer. Zowel mantelzorgers als zorgprofessionals vertellen over gevoelens van schuld, schaamte en spijt.
‘Kramer schets herkenbare situaties over mensen die zorgen voor iemand met dementie. Het zijn verhalen die steun kunnen geven.’
dav

Advertentie

Mooi congres ‘Dementie achter de voordeur’

studie arena congresVoor de tweede keer organiseerde StudieArena het landelijk congres ‘Dementie achter de voordeur’. Na een interessant ochtendprogramma met o.a Anne-Mei The en Gerke de Boer, waren er in de middag verschillende workshops om uit te kiezen.

Ik mocht een workshop verzorgen over ‘Schuld, schaamte en spijt bij zorggevers’ en hoe daar mee om te gaan als zorgprofessional. Een interactieve bijeenkomst die de deelnemers aan het werk en aan het denken zette.

‘Steun en troost bij dementie’ beoordeelt door TPO de Praktijk

‘Het boek bestaat uit verschillende vlot geschreven verhalen die je in je eigen volgorde kunt lezen. De verhalen geven een inkijkje in de binnenwereld van dementie, door de ogen van de mantelzorger. Als je …. Meer lezen: zie hieronder:

dav

Interview bij Radio Lansingerland

radio lansingerland
Op donderdag 10 oktober was ik uitgenodigd in het radioprogramma ‘Zorgsaam’ van Hans Cieremans op Radio Lansingerland. Tussen 20 en 22 uur spraken we over allerlei thema’s die ook aan de orde komen in mijn boeken ‘Op bezoek bij een dierbare met dementie’ en ‘Steun en troost bij dementie’.

We hadden het over de gevoelens die je hebt als je naaste dementie krijgt en hoe de relatie daardoor verandert. Over wat er in de hersenen en in het geheugen gebeurt bij dementie.  Over Spijt, schaamte en schuldgevoelens en wat zorgprofessionals daarin kunnen betekenen. Ook mocht ik enkele gedichten uit de boeken voorlezen. Het was een levendige gesprek en weer een bijzondere ervaring.

Workshop bij platform levensvragen Midden-Groningen

hdrRuim 25 mensen uit Midden Groningen waren naar Wijkcentrum Woldwijck in Hoogezand gekomen om aanwezig te zijn bij de thema- bijeenkomst ‘Steun en troost bij dementie’.

Voor het schrijven van het boek met diezelfde titel, ging ik in gesprek met met mantelzorgers en zorgprofessionals over schuld, schaamte en spijt en wat daarbij steun en troost kan bieden. In de bijeenkomst in Woldwijck vertelde ik over mijn ervaringen en deelden de  aanwezigen eigen ervaringen met deze thema’s. 

Want steeds meer mensen worden geconfronteerd met iemand uit de naaste omgeving die de ziekte dementie krijgt. Dementie is een langzaam proces. Je ziet je naaste steeds meer veranderen en langzaam terechtkomen in zijn of haar verwarrende wereld. Je kunt er niets tegen doen. Dat maakt mensen vaak angstig, machteloos en verdrietig. Ook merk je wanneer je zorg verleent aan iemand, dat hij of zij steeds meer afhankelijk van je wordt. Wat doet dat met je? Voel je je schuldig? Schaam je je ervoor? Dergelijke gevoelens komen in gesprekken met anderen niet snel aan de orde, maar kunnen wél zwaar op iemand drukken. Kun je daarmee omgaan? En wat kan je steun en troost je bieden?

Het was een mooie avond, waar ruimte was om gevoelens te delen en daardoor steun en troost te ervaren.

Familias schrijft over boek ‘Steun en troost bij dementie’

Familias ondersteunt mantelzorgers onder andere via een nieuwsbrief. In de laatste versie verscheen een artikel over het boek ‘Steun en troost bij dementie’. Klik hier voor het artikel: https://www.mantelzorgnieuwsbrief.nl/een-mantelzorger-is-ook-maar-een-mens

Landelijk congres ‘dementie achter de voordeur’

Deze slideshow vereist JavaScript.

Op 1 april 2019 vond het landelijk congres ‘Dementie achter de voordeur’ plaats. Anne-Mei The, Frans Hoogeveen,Leny van Dalen en Gerke de Boer namen de zaal  mee in hun verhalen. 

Anne-Mei pleitte onder ander voor het bespreekbaar maken van de angst voor straks, het geven van hulp bij het voorbereiden op wat gaat komen en bij het vormgeven van het sociale leven.
Frans Hoogeveen adviseerde de volgende vragen te stellen: Hoe is de relatie, wat is er (door de dementie) in veranderd, hoe is dat voor u, hoe kan ik u helpen.
Leny hield een pleidooi om koppels toch vooral als koppel te blijven zien en mensen te helpen om het leven met elkaar vorm te blijven geven.
Gerke zette de veranderingen in de zorg de laatste decennia op een rijtje o.a. van gebaseerd op natuurwetenschappen naar gebaseerd op de menswetenschappen, van taakverpleegkunde naar integrerende verpleegkunde, van zo lang mogelijk thuis naar zo goed mogelijk thuis en van cliënt centraal naar cliëntsysteem centraal. Op die laatste punten is nog wel wat te doen volgens mij.

In de middag waren er workshops, waarvan ik er ook een mocht verzorgen met de titel ‘Schuld, schaamte en spijt bij zorggevers’. We zoemden in op deze gevoelens, hoe voelen ze bij ons zelf en bij onze cliënten en wat kunnen we doen om deze gevoelens te verlichten? Een actieve groep ging met elkaar in gesprek en oefende met de opdrachten. Afgesloten werd met de dichtregels over ERKENNING: …
en als dan een ander, zomaar heel oprecht,
‘dat doe je echt fantastisch’, zacht tegen je zegt,
‘wat heb ik een bewondering voor alles wat je doet,
twijfel niet aan jezelf, je doet het écht heel goed.
Dat had ik nou net nodig, het is ontzettend fijn,
Dit compliment te krijgen, gezien, erkend te zijn.’

Vereniging van Geestelijk Verzorgers over ‘Steun en troost bij dementie’

De VGVZ schrijft in hun nieuwsbrief van 22 maart:
Boek dementie: 6 portretten geestelijk verzorgers
In het boek ‘Steun en troost bij dementie’ van Anniek Kramer dat net is verschenen, staan zes portretten van geestelijk verzorgers. Tim van Iersel, Eric Wiss, Madeleine Timmermann, Rawie Sewnath, Anja Bruijkers-Koel en Hassan Bakir vertellen vanuit hun ervaring en eigen levensbeschouwelijke achtergrond over ‘schuld, schaamte en spijt en wat steun en troost biedt’, zoals de ondertitel van het boek luidt. Het is uitgegeven bij Elikser en verkrijgbaar in de boekhandel. Kramer (coach/adviseur) schreef eerder met
geestelijk verzorger Marcelle Mulder het boek: Op bezoek bij een dierbare met dementie.

Heraut schrijft over ‘Steun en troost bij dementie’ door Anniek Kramer

steun herautBerkel en Rodenrijs – In 2016 scheef Anniek Kramer, samen met Marcelle Mulder, het boek ‘Op bezoek bij een dierbare met dementie, met ruim 60 ideeën om samen te genieten’. Begin februari verscheen haar nieuwe boek: ‘Steun en troost bij dementie’. In dit boek gaat zij in gesprek met mantelzorgers en zorgprofessionals over schuld, schaamte en spijt en wat daarbij steun en troost biedt.

Anniek, woonachtig in Berkel en Rodenrijs, werkt als HR adviseur en coach op het gebied van mens en organisatie via haar bedrijf Menskapitaal. Ze werkt onder andere voor een grote zorginstelling in Den Haag. Daarnaast schrijft ze over dementie en geeft ze workshops bij zorginstellingen. Tijdens één van deze workshops stond een vrouw op, wiens moeder was opgenomen in het verpleeghuis. Ze vertelde dat ze zo blij was dat de andere familieleden en het zorgend personeel haar het agressieve gedrag van haar moeder niet aanrekenden en haar zo tot steun waren. Anniek realiseerde zich hoe belangrijk die steun is. Mantelzorgers, of zorggevers, zoals Anniek ze noemt, krijgen met veel dingen te maken als iemand die hen dierbaar is dementie heeft. Er zijn steeds meer boeken over dementie, maar geen enkel boek is gericht op de thema’s steun en troost en schuld, schaamte en spijt. Terwijl het gevoelens zijn, die wel zwaar op iemand kunnen drukken. Daarom heeft Anniek dit boek geschreven.

Het boek bestaat uit twee delen. In deel één zijn de verhalen van mensen die zorgen voor iemand met dementie opgenomen. Zij vertellen over het proces van de ziekte: de ontdekking, de ontwikkeling en de omgang ermee. Welke gevoelens van schuld, schaamte en spijt ervaren zij en wat biedt hun steun en troost? In het tweede deel komen professionele zorgverleners aan het woord. Onder andere een praktijkondersteuner ouderenzorg, twee casemanagers, een rouwdeskundige en zes geestelijk verzorgers. Zij vertellen over de zorggevers die zij in hun werk tegenkomen, over hun gevoelens van schuld, schaamte en spijt en hoe zij vanuit hun vak troost en steun bieden.

Open en kwetsbaar

Naast zorggevers en zorgverleners is het boek ook bedoeld voor vrienden/kennissen en buren van mensen die zorgen voor iemand met dementie. Hoe kun je als betrekkelijke buitenstaander steun en troost bieden? Mensen vinden het een hele stap om over dementie te gaan lezen. Dit boek kan daarbij een hulpmiddel zijn. Mede door de mooi vormgegeven kaft nodigt het uit gelezen te worden. Het geeft een heel persoonlijk beeld van mensen die voor iemand met dementie zorgen. Heel open en kwetsbaar vertellen zij over hun gevoelens en hoe zij daar uiteindelijk mee omgaan. “Die openheid is erg belangrijk”, zegt Anniek. “Als mensen praten over wat er in hun omgaat zal er meer begrip komen voor hun situatie en daardoor hulp.” Mensen zullen in het boek veel herkenning vinden. Het is heel troostvol om te ontdekken dat je niet de enige bent die worstelt met gevoelens van schuld en schaamte. Contact met lotgenoten kan enorm helpen. Onder andere bij Alzheimer cafés en de lotgenotenbijeenkomsten, kunnen mensen elkaar ontmoeten en tot steun zijn. Bovendien is daar veel informatie te vinden over dementie. Want ook kennis kan helpen om beter met de situatie om te kunnen gaan.

Opgedragen aan

Op één van de eerste bladzijden van het boek zegt Anniek dat zij het boek opdraagt aan alle zorggevers en zorgprofessionals, omdat zij zoveel betekenen in het leven van anderen. “Gevoelens van spijt en schuld zullen nooit helemaal verdwijnen”, zegt ze, “maar praten over je gevoelens kan het draaglijker maken, waardoor het hanteerbaar wordt. En een goedkeurend woord, zeker als dit gegeven wordt door een zorgprofessional kan zoveel goed doen. Strooi er dus oprecht mee.”

Ergens in het boek wordt dit heel mooi verwoord:

En als dan een ander, zomaar heel oprecht
‘Dat doe je fantastisch’, zacht tegen je zegt,
‘wat heb ik een bewondering voor alles wat jij doet,
twijfel niet aan jezelf, je doet het écht heel goed.’
Dat had ik nou net nodig, het is ontzettend fijn.
Dit compliment te krijgen, gezien, erkend te zijn.